De Leeuwenrots

Vrijdag 13 september

Ayubowan.

Eerst even terugkomen op onze eerdere vrije dag. Een groot deel van de groep was op walvisjacht gegaan. De gids had gezegd dat er een 50/50 kans was dat er walvissen zouden worden gespot, dus iedereen die mee ging vertrouwde daarop. In de reisbrochure die we van de ANWB hadden gekregen staat beschreven dat het walvisseizoen van november tot april is! Om die reden hebben wij niet ingeschreven voor de tocht. Ook omdat we het veel te duur vonden.
Degenen die de tocht wel deden kwamen zeer teleurgesteld terug. Er was niet één walvis gezien, wel slechts enkele dolfijnen.

Op één van de laatste foto’s van gisteren zagen jullie een berg op de achtergrond. Die foto werd genomen vanaf het zwembad bij ons hotel.
Die berg ga ik vandaag met een groot deel van de groep beklimmen. Marianne gaat niet mee omdat dit voor benen een te zware tocht is. Er zijn namelijk meer dan 1200 treden om boven te komen.

We zijn vroeg vanuit het hotel vertrokken. Half acht. Dat betekende voor mij 6 uur opstaan!
Dit vroege tijdstip is gedaan i.v.m. de verwachte drukte op de berg en de stijgende temperatuur. Op het moment van vertrek was het al 27 graden met een wolkeloze hemel. Het beloofde dus erg warm te worden.

Het was maar 15 minuten rijden met de bus om bij de ingang van het park te komen. De berg heeft voor de Sri Lankanen een bijzondere betekenis. Ze noemen de berg De Leeuwenrots.

Even een kort stukje geschiedenis: Een kleine tweeduizend jaar geleden versterkte koning Kashyapa zijn rijk door op de rots een fort te bouwen. Hij voelde zich daar zo veilig dat het een koninklijke enclave werd, compleet met een slotgracht en stadsmuren.

De koning hield zich niet alleen bezig met staatszaken. Hij had een uit meerdere verdiepingen bestaande stulp waar hij zich kon vermaken met zijn honderden vrouwen. Er was een muur die zo hard werd opgepoetst en gepolijst dat de koning zichzelf als in een spiegel kon bekijken. Ook waren er tuinen, terrassen en baden vol fonteinen. Er werden verzen op de muren geschreven en er zijn zo’n 500 fresco’s op een gipsen achtergrond op de rotsen geschilderd. De meeste zijn vergaan, maar een aantal fresco’s is nog te zien in een alkoof in de rotswand. In een grot waren vele afbeeldingen te zien van al die rondborstige vrouwen. Mooi om te zien, maar mocht geen video maken! Ze noemen ze daar heel romantisch Wolkenmeisjes, jaja.
Er was vroeger ook een beeld van een hele grote leeuw boven op de heuvel. Alle gebouwen zijn inmiddels ruïnes en ook de leeuw is bijna geheel verdwenen. Alleen zijn beide poten zijn nog over.

Na eerst over een lange oprijlaan te zijn gelopen kwamen we aan de onderzijde van de granieten rots. De oprijlaan was zoals het in een ruïne betaamt al behoorlijk ongelijk, dus moeilijk om te lopen. Ook met vele treden. Hierna volgden nog circa 1200 treden. Ik heb ze niet geteld maar het was behoorlijk heftig om boven te komen. De laatste ca. 300 treden waren middels een metalen trap. Zelfs die treden zaten op ongelijke hoogte. Die trap was tegen de rotswand aangebouwd, dus maar niet te vaak naar beneden gekeken. Eenmaal boven hadden we een prachtig uitzicht over de wijde omtrek. Omdat het nog wolkeloos was konden we ruim 40 kilometer ver kijken.

De rots staat midden in de jungle, dus ook ons hotel. Met mijn videocamera kon ik inzoomen en heb het hotel gevonden. Het blauwe zwembad was duidelijk te zien. Lijkt dichtbij maar is toch behoorlijk ver. Van boven op de berg ook uitzicht op vele tempels.

Na de rondgang op de bovenverdieping van de berg weer langzaam met de groep afgedaald en langs vele grotten gekomen waar in de oudheid de monniken huisden. Daarna eerst langs een heleboel souvenierkraampjes en losse verkopers die beeldjes, doosje met houtwerk, ansichtkaarten etc. aanboden. Moeilijk om van los te komen.

Weer terug met de bus naar het hotel en de rest van de dag vrij gekregen. Marianne lag al bij het zwembad en ik ben er lekker bij gaan liggen. Af en toe even plonsen en dan weer opdrogen. Ook de lunch op het bedje genuttigd en lekker gelezen en af en toe even afgekoeld. De hele groep was aanwezig en we vermaakten ons prima. Het is een leuke groep en met velen hebben we al een praatje gemaakt. Alleen alle namen onthouden is nogal een dingetje. Voor het eind van de reis weten we ze wel!

Vanavond hebben we ons laatste diner hier gehad. Het restaurant was verplaatst naar de tuin naast het zwembad. Een prachtig buffet was weer uitgestald. Heerlijk gegeten en lang na zitten tafelen.

Om half elf naar bed want morgen komt de haan weer om 6:30 uur.

Vertrek om 8:00 uur richting Kandy. Weer een fors programma!